merhaba, ben thomas frost. ben de sizler gibi kral fm dinliyorum.
içinde hiçbir eşya bulunmayan gerçekten berbat kalitedeki evimde, ailemle beraber yaşayan hevesli bir new yorker'ım. bana yedek bir anahtar verme lütfunda bulunduğu için de ev sahibeme minnettarım. o ikinci anahtarla, arabaları çizmeyi planlıyorum.
günlerdir üzerimde aynı kot pantolon ve aynı popomundo tişörtü var. tişörtün üzerine memelerimin izi çıktı. hayal et bi.
annemin istekleri hiç bitmiyor. ama bildiğim her şeyi ondan öğrendim. günlüğüne bakılırsa bir gün torunları olsun istiyormuş. sözünden hiç çıkmıyorum. boy boy torunlar vericem ona. en en de olabilir. bakicaz artik. mama cool.
central park'ta, pacha new york'ta, param olmadığı için kapısının önünde şınav çekmekle yetindiğim spor salonunda, 495$'a ekmek parası ve piyasası için barmelik yaptığım, hiyerogliflerle meramını anlatan bir çinlinin sahibi olduğu adını hatırlamadığım mekanda değilsem, evde oturup elektronik parçalar üretiyorum. henüz pek bir şeye benzemiyorlar. grup kurdum, tek kişilik: nada nada nada. şarkılarım dağlara: kill frenzy ny, a peculiar circumstance, nada's tripping.
ruh halim müthiş, sağlığım harikulade, arkadaş canlısı bir insanım ve çok kötü derecede çekiciyim, çok kötü dış görünüşe sahibim, -yetmez- zeka olarak çok kötü seviyedeyim, çok kötü bir vokal kabiliyetine ve çok kötü bir müzik becerisine sahibim. ama benim hala ümidim var. baksana, bu koşullarda seri katil olmam gerekirken, ben nelerle uğraşıyorum.
cebimdeki 0$'la çılgınlar gibi alışveriş yapmak istiyorum. nasıl olacak o işler?